Hoca, bir gün, bir münasebetle birisiyle konuşur, uzun müddet dertleşir. Adamcağız giderken "bağışla" der, "tanıyamadım, kimlerdensin sen?" Adam, "tanımıyordun da" der; "bunca vakittir ne diye uzun uzun konuştun benimle?" Hoca der ki:
- Baktım, kavuğun kavuğuma benziyor, kaftanın kaftanıma, seni kendim sandım.
fıkraoku.com Ekledi
Nasrettin hocanın evine birgün arkadaşları gelir biraz konuşurlar birisi bu soğukta dışarıda kalan ölür birisi he
Nasrettin Hoca kilerden bir şeyler almak için içeri girer fakat içerisi karanlık olduğundan bir anda içi patates dolu bir
Biri, Hocaya evinin darlığından, evindeki sıkıntıdan bahsederek çare söylemesini ister. Hoca adamı sükûnetle dinler
Nasrettin Hocanın karısı ölür. Ölen karısından beş çocuğu olan Hoca, beş çocuğu olan bir dul kadınla evlenir. Hocanın yen