Doksan Dokuz Altın Fıkrası

Doksan Dokuz Altın

Bir devirde Nasrettin Hoca büyük bir para sıkıntısına düşmüş. Ne yapsın? Başlamış gece gündüz evinde yüksek sesle dua etmeye:

- "Yarabbim, bana yüz altın ver! Doksan dokuz olursa asla kabul etmem..." Onun durmadan böyle dua ettiğini duyan zengin bir komşusu merak etmiş. Yanına doksan dokuz altın alarak görünmeden Hocanın damına çıkmış. Tam Hoca aynı duayı sayıklarken başlamış bacasından teker teker altınları atmaya. Hoca, bacasından altın yağmaya başladığını görünce, Allah'ın nihayet duasını kabul ettiğine inanarak koşmuş. Başlamış altınları toplamaya... Bir taraftan da sayarmış. Altınların sayısı doksan dokuz olunca:

- "Buna da şükür Allah'ım! Varsın doksan dokuz olsun! Diyerek altınları cebine indirmiş." Bacanın tepesinde bu işin sonunu bekleyen zengin komşu hemen telaşlanmış. Yukarıdan seslenmiş:

- "Hoca! Hoca! Hani altınlar doksan dokuz olursa kabul etmeyecektin! Oldu mu ya!" Hoca pişkin bir tavırla şöyle cevap verir:

- "Doksan dokuz altını veren Allah, elbette birini de verir."

Eylül Ekledi

İnşallah Benim Hatun

Bir gece hoca karısı ile konuşurken şöyle demiş :
"Yarın hava yağmurlu olursa oduna, açık olursa tarlaya gideceğim."

Eşeğe Binen Hoca

Hoca bir gün pazara giderken eşşeğine ters bir şekilde gidiyormuş. Bunu gören köylüler hocaya neden eşşeğe ters bind

Padişaha Hediye

Nasreddin Hoca iri iri, sap sarı, mis kokulu ayvaları bir sepete güzelce doldurmuş, götürüyormuş.
Yolda birsi

Ayın Değeri

Nasreddin Hoca bir gün pazarda dolaşırken Adamın Biri yanına yaklaşıp:

- "Hoca efendi bu gün ay kaça geldi?"