Umut
korkuyorduk,
kimliksizdik çoğu zaman,
üzerimize yağdığını bilmeden yağmurun,
güneşli günler yaşıyorduk doyasıya
ve sessizce...
sessizliğimizi mahkûm ettiler anlamsızca,
karanlıklarda bırakıldı umutlarımız,
yok sayıldık yıllarca,
kaderimizi bağlayan zincirleri kırabiliriz artık,
biz de varız diyebiliriz,
beraberce,
çığlık çığlığa...
belki sessizdik,
belki renklerle buluşmamıştı gözlerimiz,
tutamamıştık belki de
sarılamamıştık hayata sıkıca,
ya da koşamamıştık doya doya
topun peşine sokaklarda...
ama hiç yok olmadık,
geliyoruz,
çoğaltarak içimizde ki arzuyu,
büyüterek küçücük umutlarımızı,
geliyoruz.
kuytu köşelerde ki kimsesizliğimizi
sevginizle boyayarak,
gözlerinizdeki ışıltıyı ömrümüze işleyerek geliyoruz.
geliyoruz,
büyüyerek,
çoğalarak
ve bütünleşerek sizlerle...
Nurdoğan Durak - Ezgi Koyuncu
Nurdoğan Durak - Ezgi Koyuncu Ekledi