Otizmli Çocuğa Yer Vermeliydim Şiiri

Otizmli Çocuğa Yer Vermeliydim

Aracım olmayınca vaktim yollarda geçer,
İbret veren anlarla gelişir düşünceler,

Tanıdığım bir çocuk annesinin yanında,
Yer vermem gerek, dedim onu tanıdığımda,

Anne, deyip duruyordu oturma fikri ile
Anne bakıp duruyor beyaz saçları ile

Yarı açık bir hâlde dağınık vaziyette,
Çocuk çekiştirmese çeki düzen vermekte,

Biraz olsun çilekeş yıpranmış hâlleriyle,
Etrafa bakındı yer bulma düşüncesiyle,

Yer yok, diyor gibiydi bir kenarda dikilip,
Tutunma şekli ile bir denge geliştirip,

Evlat gel otur, dedim kolundan çekiştirip,
Koltuğun kenarından bir yere yerleştirip,

Anne ayakta idi çocuksa yerleşmişti,
Her şey yolunda idi bir dert gelişmemişti?

Mehmet Tevfik TEMİZTÜRK

Mehmet Tevfik TEMİZTÜRK Ekledi

Dünya Otizm Günü 66

Sual sorduğun zaman otistik hiç konuşmaz,
Bencil fikirlerine aldırıp da hiç bakmaz?

Diyelim, yanıtlasa sual üstün

Otizmli Çocuk Uyanıksa

Bilinç hiç olmayınca adım hızlı olacak,
Hedef ve davranışla kazanç sağlatılacak?

Bu yüzden ilk tasarruf zamandan ya

Çocuk Otizmli Gibiydi

Konuşuyor sanmışlar çıkardığı sesleri,
Yarı bağırmalarla ettiği gürültüleri?

Ya hâlâ bağlı bezler altı yaşındakilere,
Güp

Otizmli Adel Sürekli Ağlıyordu 3

Etrafını hep üzen şahsımı yoran çocuk,
Sürekli ağlayıp da hiç susmayan kuzucuk,

Okula girme şekli yemek yeme fikr