Otistik Çocuk Kendini Yoruyordu Şiiri

Otistik Çocuk Kendini Yoruyordu

Her hâlinden belliydi otistik zıplıyordu,
Ne yerinde oturma ne ölçü biliyordu?

Bu geçici mutluluk açıkçası belliydi,
Beş dakika da olsa huzur içerisindeydi?

Ardından saldırıyor her şeyi kırıyordu,
Kırılacak yoksa kendisine saldırıyordu?

Çocuk tüm gün içinde bu şekil yaşıyordu,
Hem kendine hem bize eziyet ediyordu?

İlaçlarını alsa sorun azalacaktı,
Kendisini yormada derdi kalmayacaktı?

Mehmet Tevfik TEMİZTÜRK

Mehmet Tevfik TEMİZTÜRK Ekledi

Benzer Otizm ve Otistik Çocuklarla İlgili Şiirler

Otizmli Adel?in Yemekhane Sıkıntısı

Yemekler yenilmese diyeceğim bugün haklı,
Düşünmek de gerekir biraz ayrıcalıklı?

Oysa yiyecekleri ayarlanmış

Bitirin Şu Otizmi 4

Gülmek eğlenmek varken çocuklarımız hasta,
Anneler, babalar ve çok aileler yasta?

Beklemeyelim artık nesiller ağlama

Otizmli Çocuk Tarağımı Alınca

Tarağım fark edilmiş cebimden kapılmıştı,
Başına götürülmüş tüm saçlar taranmıştı,

Dedim, dersini geçtin bu rastl

Otizmli Çocuk Merhameti Bilenlerleyse

Kimisi var korkar kedi kuş ve köpekten,
Der ve ekler tiksiniyorum her birisinden,

Kimisi de hiç korkmaz kedi

Şiir Ekleyin

Eğitici Çocuk Şiirleri Ana Sayfa

Otizm ve Otistik Çocuklarla İlgili Şiirler, Otistik Çocuk Kendini Yoruyordu Şiiri