Gulefsan Şiiri

Gulefsan

Kâbe mahzun
Kureys huzunluydu
gozyasi doken goz degil,yurekti aglayan
zifiri karanligi eriten aydinligin
gunes renkli alin yazisi insanligin,
diri diri gomulen kiz cocugun
Yuzunde ay gulusu can MIHRIBAN!


Kus sutu degil yuregimi besleyen
Goz umanindan dokulen gul serbeti
Daglarimin tan yagmuru
Ipek dokulu tende karanfil esintin
Uryan ruhumun dirilisine serpilen
Asra adanmis yeminler
Gul kokulun efesinde GULEFSAN!




Ey ezelden ebede vurulan muhur !
Senden olmayana sen oldun yar !
zalime kalkan,mazluma gulen yuz
Kuru bir colu gulsene ceviren gul!
Gel birkerecik yuzume gul;
Kirac topragima dokul,
GULEFSAN!

Seyma KOSEOGLU Ekledi

Camiler Ve Din Görevlileri Haftası

Cami, ikametgâhım sürekli uğradığım,
Rab'bin için namaz kıl, der ki mukaddesatım...

Melekler şahit olur görevliler v

Efendimiz

Yok senin dünyada bir eşin.
Eşi benzeri olmayan bir sevgisin.
Olsan sen bizim yanımızda;
Doğruyu yanlışı en iyi s

Can Peygamberim

Sen Resuller resulüsün
Gönülbahçemizin gülüsün.
Taa yüreğimiz içinde gömülüsün.
Gül kokuyor o güzel teninde
Alem

Son Peygamber (Mustafa ATEŞ)

Çok saygındı, taştan yapılan putlar,
Huzurdan barıştan yoksundu evler , yurtlar,
Yeniden yeşermek için bekleye