Avladığın Tavşanın Yavruları Annesiz Kaldılar Şiiri

Avladığın Tavşanın Yavruları Annesiz Kaldılar

Düşüncen vicdansızlık sonuç ki annesizlik,
Bu bir merhametsizlik vahşilik ve canilik...

Emzirmekten yorulmuş, tavşan yuvadan çıkar,
Karnını doyuracak, etrafına bir bakar...

Zalim tetikte bekler acımadan katleder,
Gözyaşlarımız akar bir gafil bayram eder...

Cani karın doyurur, katledilen anneyle,
Rab'bi hiç düşünmedi, beraberdi nefsiyle...

Anne artık gelmeyecek yavrular beklerler,
Merhametsiz yüzünden açlıktan ölecekler...

Mehmet Tevfik Temiztürk

Mehmet Tevfik Temiztürk Ekledi

Benzer Çevre - Dünya Çevre Günü Şiirleri

MEMLEKET TÜRKÜSÜ

El gibi dolaşma Anadolu'nda,
Arkadaş, yurdunu içinden tanı:
Dinle bir yosmayı pınar yolunda,
Dinle bir yaylad

Güzel Doğamız

Yemyeşil kırlar rengiyle büyüler
Kuşlar cıvıldar neşeyle öter
Güneş ışıklarını saçar etrafa
Bir harikadır yaş

Avlanırken Nefsini Mi, Rab'bini Mi Dinliyorsun?

Önünde bir hayvan var, bilirsin ki mekânı,
Ne eti ne de sütü, yaramaz hiçbir yanı...

Dokunmaman gerekir, bir

Dünya Konut Günü

Dünya Konut Günü
İnsan ki yerleşmeli, bir yerde yaşamalı,
Dünya'yı dolaşsa da ikameti olmalı...

Dünya ko

Şiir Ekleyin

Eğitici Çocuk Şiirleri Ana Sayfa

Çevre - Dünya Çevre Günü Şiirleri, Avladığın Tavşanın Yavruları Annesiz Kaldılar Şiiri