24 Kasım Öğretmenler Günü Şiirleri

Zeki ve dürüst öğretmenim
ben seni çok severim
eğer bir gün gidersen;
seni çok özlerim
ellerinden öperim

sen bize okumayı
sen bize yazmayı öğrettin
canım öğretmenim
ellerinden öperim
saygılarımla...

melike gezginci

Şanlı bayrağımı görünce
Okulumun gönderinde,
Daha bir başka çarpar yüreğim.
Her sabah açtığım kapının
Bilgiye, sevgiye, doğruluğa açıldığını
Çok iyi bilirim.
Gelecek yetiştiririm, geleceğim için
Çünkü;
Ben öğretmenim
Yeni nesil benim eserim!

Murat ŞENGÖNÜL
İçören İlköğretim O. Md. V.
Savur/MARDİN

Murat ŞENGÖNÜL

ÖĞRETMENİN ÖYKÜSÜ
Ben, köy öğretmeniyim,
Dağ başında bulutların altında.
Toprak kokar ellerim,
Pantolonumda çamur lekesi var.
Pis değil ki, vatan toprağı kokar,
Kars'tan Edirne'ye kadar.
Geceleri mum yakarım odamda,
Yarın Dokuz Ekim,
Köyde bayram var.
On beş kız, yirmi erkek kaydettim.
Tüm Anadolu'ya selamları var.
Henüz kara tahtam yok,
İlk harfleri tanelerle yazdırttım.
Aydınlık A'dan başlayacak

O. Köksal MEMİŞ

Editör

ÖĞRETMENİN VEDASI
Gidiyorum... Bir yanımda emeklerim,
Bir yanımda uçsuz bucaksız hayallerim.
Sizlerde yaşayacak onlar şimdi.
Bir damla gözyaşına kıyamadığım,
İçimin derdi, saçımın akı çocuklar...
Yavrularım...Evlâtlarım,
Kınalı kuzularım,
Avucu reyhan kokulu küçük dağlarım.
Kiminiz büyüdü, heybetiyle
Nam saldı, kâh korku yedi âleme,
Hatta bana bile!...
Kiminiz kurudu, kara saban arkasında
Ufalandı eller, parçalandı yürekleriniz
Toprakla beraber...Sevgisiz...
Kiminiz, daha çiçek açmadan meyve verdiniz...
Bu ihtiyarın derdi nedir bilir misiniz?
Dört adam,
Çıkacak mı benim dört kolluyu taşıyan?...
Ve olacak mı acep öbür tarafta
Yepyeni bir kara tahtam...
Benimle zamanı gelince oynadın da hazla
Alışamadığım dört duvar arasında ne işin vardı!
Hep benden önce oradaydın ne yazın ne kışın vardı...
İlk harfler, heceler, sözcükler derken
Ve o mabede seninle gelip giderken
Tutuştu ellerimiz birleşti gözlerimiz.
Karga seslerinin rüzgârlara karıştığı bir son yazdı
Son göz göze gelişimizde...
Buruk tebessümlerinle beni ağlatmıştın
ÖĞRETMENİM,CANIM....

Fatma AYDEMİR

Fatma AYDEMİR

Mümkün değil, inan anlatmak seni
Gün olur annesin, gün olur baba
Tek arzun iyi yetiştirmek beni
Ne yapıp ettin bağladın kitaba

Artık ayrılmaz iki dost gibiyiz
Fark etmez; gece olmuş, gündüz olmuş
Anlat deyip önünde kırınca diz
Bakmışsın beyinler bilgiyle dolmuş

Yol açtın doğruyu bulmamız için
Bize düşen yürümekti o yoldan
Bırakıverdin gün gelince... Niçin?
Birlikte yürüseydik ya bu yoldan

Bıraktın dedim ya, öylesineydi
Bırakmazsın bizi sen istesen de
Gördün işte, verdiğin emeğe değdi
Yurda hizmet etmekteyiz sayende

Ödemesi imkânsızdır bilirim
Hakkın çok üstümüzde öğretmenim
Yeter ki "Gel" de, koşarak gelirim
Başım sağ, ayakta ise bedenim.

HALİL MANUŞ

Halil MANUŞ

Hani küçüktüm, masumdum bir zamanlar
Sormuştun, ne olacaksın büyüdüğünde diye
"Şair" deyivermiştim, çıkmıştı ağzımdan bir kez
İşte seni anlatıyorum satırlarımda, hala o günkü saflığımla

Yazmayı bilmiyorken harf oldun hece oldun, gösterdin bana,
Bazen oldun baba,bazen de sabır abidesi bir ana.
Seninle öğrendim,dersi ve hayatı kana kana,
Çocukların gibi davrandın ,şefkatle yaklaştın bana.

Zordu hayat; karanlıklar, kötülükler vardı hep
Toz pembe masallar gibi değildi siluet
Gözlerimdeki ışıktan ilham alıp
Yılmadın, öğrettin; yürekten bizi severek.

Hazan mevsimidir Kasım, senin mevsimin
Hiçbir zaman bıkmadı ki o ateşli yüreğin
Nasıl fer verirse bahar soğuk şubat karına
Öyle güneşim oldun, donmuş kış ayazıma.

Sihirli bir el gibisin, karanlık dünyama dokunan
Kara tahtada hatırlarım bakışlarını, yalvaran
Her bir harfi öğretmek için günlerce, haftalarca
Dil dökersin sabırla, o kutsal sıfatınla...

Öğretmen kandır, candır , ab-ı hayattır,
Sonsuza kadar okunacak bir destandır,
Şu fanilik içinde savrulmaktır, var olmaktır,
Ve solmaktır bir gül misali, sonra yok olmaktır,
Ama asla unutulmamaktır, şu gök kubbede hoş bir seda bırakmaktır.

Rabia BOZKURT

Hayalimin öğretmeni,
Her zaman sever beni.
Bir soruyu cevaplasam,
Her zaman öper beni.

Hayalimin öğretmeni,
Başımı okşar benim.
Ne zaman uyusam ben,
Hayalime girer benim

TUĞÇE ÇALIŞKAN (ATAKAN SARIMAN)

Yazmayı okumayı öğrettin bana,
Yanlış yaparsam birşeyi,
Doğruyu öğretirsin bana.
Sevgili öğretmenim.
Sen bir ana, senbir baba,
Öğretirsin bütün hayatı bana
Sevgili öğretmenim.

dilancan

Seni tanıdığım ilk günkü korku yok gözlerimde,
Korkularımın silgisi sensin.
Elimi ilk tuttuğun zamanki kadar
Soğuk değil ki ellerim.
Ateşten kalemi ellerime tutturan sensin.
Hani,ismimi bile söyleyemezken dilim,
Ona şarkılar söyleten notalar sensin.
Dünyayı evimden ibaret sanardım ben,
Yıldızlarda dans etmeyi hayal ettiren sensin.
Elimden tutan olmadan,yanına gelemiyorken,
Şimdi yolumu bulurken pusulam sensin.
Rüyalarımın kahramanıydı Aydedem,
Avuçlarıma indirebilen güç sensin.
Boş bir defterle başlamıştı bu serüven,
Mısra mısra,kıta kıta şiirlerle dolduran sensin.
Sen kürsüde bilgilerle devleşen,
Saçımı okşadığın anda küçücük yüreğime yerleşebilen.
Sevebilen,öğretebilen.
Bugün 24 Kasım,
Günlerden sensin.

Fatma Sima KUVAN

Sevgili öğretmenim,
İnan sen bir ışıksın.
Yanarsın gece gündüz.
Aydınlatırsın bizi.

Doğruyu, güzeli,
Bize sen öğretirsin.
Vatanıma sevgiyi,
Kalbimize sen korsun.

Çevreni aydınlatır,
Bir mum gibi erirsin.
Anne - baba gibisin,
Bizi, bağrına hep basarsın.

Betül ALTINYOL

A'dan başlattın yazmaya,
1'den başlattın saymaya.
Hem iyiyi, hem kötüyü,
Öğrettin öğretmenim.

Söylediklerin dün gibi aklımda,
Olmadı senin gibisi hayatımda,
Annem-babam gibisin,
Benim canım öğretmenim.

İlk başladığım gün okula,
Siz çıktınız karşıma.
Anneme gideceğim dedikçe ben,
Alışırsın demiştin sen.

Gün geçtikçe alışmıştım sana,
Evim gibiydi sınıfım.
Arkadaşlarımı kardeş saydım,
Saymayı, sevmeyi öğrettin öğretmenim.

Okudum öğretmen oldum,
Senden öğrendiklerimi anlatacağım,
Seni hiç unutmayacağım.
Benim güzel öğretmenim.

Selma POLAT

Bize seven,
Bize emek veren,
Öğertmenim canım öğretmenim,
Seni çok seviyorum.

Seni annem,babam gibi gördüm,
Sen bir melek gibesin,
Hep yanımda ol isterim,
Sen bir meleksin Öğretmenim.

MELİKE MADEN