10 Kasım
Yıl otuz sekiz on kasım perşembe
Hatırdan çıkmayacak bir son bahar
Sarsılıyor istanbul yedi tepe
Yaman esmiş dolma bahçede rüzgar
Gerçek olamaz olsa olsa bir düş
Dokuzu beş geçe Atatürk ölmüş
Böyle toptan bir yas nerede görülmüş
Beraber ağlıyoruz kurtlar kuşlar
Bu memlekete en çok hizmet eden
Bu aşk ile dağlara gücü yeten
On sekiz milyonun omzunda giden
Atam Ankara sırtlarında yatar
Zeynep Özdemir Ekledi
10 Kasım Geldiğinde (M. Nihat Malkoç)
Dal, yaprağını döker
On Kasım geldiğinde...
Yüreğime kış çöker
On Kasım geldiğinde...
Takvimler karalanır
Hüzünler s
10 Kasım
Zaman durur Kasım'ın onunda
Saat beş geçerken dokuz'u
Ağlıyor herkes
O gözlerini kaparken
Yıllar sonra
Hüz
Atatürküm
Selanik'te doğdu Türkiye'nin güneşi
Bir ışık boğdu düşmanı
Karanlık bulutlar kaçtı
Ülkemin her köşesinde
Özgürlük çiçe
Atatürk
Ben evvelden yurt deyince
Şimdi rüya gibi gelir
O tarih ne tarihtir
Zaferler peşinde.
Sarp dağların eteğinde
B