10 Kasım ( Şevval)
Yıl 1938'di
Saat 9'u 5 geçe
Büyük bir yas vardı
Dolmabahçe Sarayı'nda.
Türk milletinin gözleri
Yaşlarla,hüzünlerle doluydu
Herkes ağlıyordu
Atatürk kalbimizde diyordu.
O hayatını kaybetmiş olsa bile
Hala kalbimizde yaşayacak
Hiçbir zaman ölmeyecek
Kalbimizde hep bizimle olacak.
Unutmayacağız ki;
O çok vatansever bir liderdi
Bizi her zaman görüyor
O ölmedi kalbimizde yaşıyor.
Şevval Ekledi
Atatürk
Geldi yine bir 10 Kasım
Bitmek bilmiyor hiç yasım
Dinmiyor kanlı gözyaşım
Geçmiyor boğazımdan aşım
Anıyoruz Ata
Sana Veda Edemiyoruz
Atam seni unutmayacağız,
Her zaman anacağız,
Kalbimizde saklı tutacağız,
Sana veda edemiyoruz.
Kükreyen sel gibis
Öğretmen Atatürk
Tekirdağ ,Kayseri'de ve daha bir çok yerde
Geçip tahta başına elinde tebeşirle
Yeni harfle öğreten öğretmen oldun bize
C
Atam
Atam sen öldünya bende öldüm
Her 10 kasım günü senin için güldüm
İçimde hala senin acın var
Severiz seni atam